بازنه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بازنه . [ ن ِ ] (اِخ ) دهی است جزء دهستان قهره کهریزبخش سربند شهرستان اراک که در ٢٠ هزارگزی شمال خاورآستانه و ١٢ هزارگزی راه عمومی در کوهستان قرار دارد. سرزمینی است سردسیر با ١٥٩٧ تن جمعیت . آبش از قنات و رودخانه ٔ هفته، محصولش غلات، انگور، چغندرقند. شغل مردمش زراعت و گله داری، صنایع دستی اهالی قالیبافی و راهش مالرو است . (ازفرهنگ جغرافیائی ایران ج ٢).
بازنه . [ زَ ن َ / ن ِ ] (اِ مرکب ) مخفف بادزنه . سوراخ کوچک تنور. (یادداشت مؤلف ).