بازودراز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بازودراز. [ دِ ] (اِخ ) لقب بهمن پسر اسفندیار. (آنندراج ) : دگر بار گفتا بمن گوی راز که بازوی بهمن چرا شد دراز. نظامی (از آنندراج ) (ازغوامض سخن ). تیعزنت بهمن بازودراز نوبتیت سنجر نوبت نواز. میرخسرو (از آنندراج ).