بازکیاگوراب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بازکیاگوراب . (اِخ ) قصبه ای است جزء دهستان حومه ٔ بخش مرکزی شهرستان لاهیجان که در ٣ هزارگزی باختر لاهیجان در محل سه راهی لاهیجان، رشت، سیاهکل و در جلگه قرار دارد. منطقه ای است مرطوب با دو هزار تن جمعیت . آبش از نهر کیاجو و شمرود، محصولش برنج، ابریشم، چای . شغل مردمش زراعت، حصیربافی و زنبیل بافی است راه شوسه ٔ سیاهکل از این قریه منشعب میشود. باغهای چای و کارخانه ٔ چای خشک کن و بیمارستان و بناهای زیبای رعیتی دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٢).