بازی بانگیز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بازی بانگیز. [ ی ِ ب ِ اَ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) عبارت از بازیی که نزدیک باشد به بردن . (آنندراج ). بازیی که بنفع حریفی در شرف پایان یافتن است : شدیم مات به شطرنج غایبانه ٔ تو بما بخند که بازیت خوش بانگیز است . ملا وحشی (از آنندراج ).