باسدیو
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
باسدیو. [ ] (اِخ ) یکی از دو متکلم کتاب بهارث در بغود گیتا که جزئی از مهابهارت میباشد. ماهوره شهری است که باسدیو در آنجا متولد شده است . (قانون مسعودی ). در کتاب گیتا که جزئی از کتاب بهارث میباشد، آنچه میان باسدیو و «ارجن » رفته ذکر شده است . (تحقیق ماللهند، ص ١٤). همچنین رجوع به فهرست تحقیق ماللهند شود.