باسواد

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

باسواد. [ س َ ] (ص مرکب ) کسی که باخواندن و نوشتن آشنا باشد. سواددار. بزبان فرانسوی، لتره . آشنا به مقدمات خواندن و نوشتن . ◄ اصطلاحاً برای مردم فهمیده و دانشمند و متبحر در یک فن نیز گفته میشود. و رجوع به سواد شود.

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط

تحصیل‌کرده، سواددار، ملا ≠ بی‌سواد بامعلومات ≠ بی‌مایه آگاه، مطلع