باسوس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
باسوس . (اِخ ) یکی از سرداران رومی در سوریه که در سال ٤٦ ق . م . یعنی دو سال قبل از کشته شدن سزار خواست حکومتی مستقل در ناحیه ای از سوریه برای خود دست و پا کند. او از دربار پارت کمک طلبید و دسته ٔ کوچکی از کمانداران سواره ٔ پارتی بکمک او رفت . رجوع به ایران باستان پیرنیا ج ٣ ص ٢٣٣٩ و ص ٢٣٥٢ شود.
باسوس . (اِ) بیخ کبر رومی . (ناظم الاطباء)