باطل خوار

باطل خوار. [ طِ خوا / خا ] (نف مرکب ) خورنده ٔ باطل . محوکننده ٔ باطل . چیزی که ناحق را فروبرد. (آنندراج ) : رایتت آیتی است حق گستر قلمت معجزی است باطل خوار. انوری (از آنندراج ).