باطنیون
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
باطنیون . [ طِ نی یو ] (اِخ ) نام سلسله ٔ حکامی که در سوریه بدین عنوان حکومت کرده اند. در سال ٥٢٠ هَ . ق . بهرام داعی، بانیاس را اشغال کرد و در سال ٥٢٢ هَ . ق . وفات یافت، خلیفه ٔ او اسماعیل، شهر را در ١٥ رمضان سال ٥٢٣ هَ . ق . به سربازان صلیبی تسلیم کرد. راشدالدین ابوالحسن سنان بن سلیمان بن محمد در ٥٥٧ هَ . ق . و ٥٦٠ هَ . ق . حکومت را به دست آورد و پس از او کمال الدین حسن بن مسعود و مجدالدین و سراج الدین مظفربن حسین و تاج الدین ابوالفتوح بن محمد و رضاءالدین ابوالمعالی و نجم الدین اسماعیل و شمس الدین بن اسماعیل و صارم الدین مبارک بن الرضا تا سال ٦٦٨ هَ . ق . بتدریج حکومت راندند و سرانجام در سال ٦٧١ هَ . ق . در زمان بیبرس تسلیم شدند. (از معجم الانساب زامباور ص ١٦١ و ١٦٢).