باغ اقبال آباد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
باغ اقبال آباد. [ غ ِ اِ ] (اِخ ) باغی بوده است بحدود شیراز، صاحب روضة الصفا گوید:[ در سال ٧٧٦ هَ . ق . شاه شجاع ] از شیراز بیرون آمده در باغ اقبال آباد نزول فرموده بود و میخواست که بجانب کرمان نهضت فرماید، در این اثنا سر پر نخوت پهلوان اسد را آوردند. (از تاریخ عصر حافظ ج ١ ص ٢٨٦).
باغ اقبال آباد. [ ] (اِخ ) از طسوج و ناحیه ٔ رودآیان . (تاریخ قم ص ١١٣).