باغ داد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
باغ داد. (اِخ ) صورت دیگری از کلمه ٔ بغداد. خوندمیر آرد : بعضی از فضلاء در وجه تسمیه ٔ آن بلده گفته اند که در ازمنه ٔ سابقه در آن حوالی باغی بود که آنرا باغ داد میخواندند و زمره ای گویند که بغ نام صنمی است و داد عبارت از بخشش اوست و برین تقدیر لفظ بغداد مرادف باشد به عطیةالصنم . (حبیب السیر چ خیام ج ٢ ص ٢١٤). اما برای اطلاع از وجه تسمیه ٔ صحیح کلمه رجوع به بغداد شود.