باغ داری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
باغ داری . (حامص مرکب ) نگاهداری باغ . ◄ خداوند و مالک باغ بودن . ◄ محافظ و نگهبان باغ بودن . ◄ تمشیت امور باغ کردن . باغبانی . ◄ جمعآوری میوه و فروش حاصل باغ . اجاره داری حاصل باغ . و رجوع به باغدار شود.
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی