باغ سرخ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
باغ سرخ . [ س ُ ] (اِخ ) دهی است از دهستان حومه ٔ بخش حومه ٔ شهرستان شهرضا که در ٢٦ هزارگزی جنوب خاور شهرضا بر کنار شوسه ٔشهرضا به آباده در جلگه واقع است . ناحیه ای است دارای آب و هوای معتدل و ٣١٥ تن سکنه و آب آن از قنات تأمین میشود. محصول عمده ٔ آن غلات و پنبه و سنجد و زردآلو و شغل مردمش زراعت و گله داری و صنایع دستی زنان کرباس بافی است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ١٠).
باغ سرخ . [ س ُ ] (اِخ ) دهی است از دهستان حومه ٔ بخش مشیز شهرستان سیرجان که در ٢٥ هزارگزی جنوب باختری مشیز بر سر راه مالرو طویل چمن به مشیز واقع است . ناحیه ای است کوهستانی و سردسیر با ٥١ تن سکنه . آب آنجا از رودخانه تأمین میشود. و محصول عمده ٔ آن غلات و حبوبات و شغل مردمش زراعت و مالداری و راهش مالرو است . ساکنین آن از طایفه بدوئی میباشند. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٨).