باغجر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
باغجر. [ ج َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان سلطان آباد بخش حومه ٔ شهرستان سبزوار که در ١٨ هزارگزی شمال خاوری شهرستان سبزوار بر سر راه شوسه ٔ عمومی سبزوار به نیشابور در دامنه واقع است . ناحیه ای است دارای آب و هوای معتدل و ١١٦ سکنه و آب آن از قنات تأمین میشود. محصول عمده ٔ آن غلات و پنبه و شغل مردمش زراعت و راهش ماشین رو است . معدن سنگ آسیا دارد و دارای دبستان است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٩).