باغشگرد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
باغشگرد. [ غ ِ گ ِ ] (اِخ ) دهی است از دهستان مرکزی بخش صفی آباد شهرستان سبزوار که در ١٥ هزارگزی شمال خاوری صفی آباد و ٨ هزارگزی خاور راه ماشین رو صفی آباد واقع است . ناحیه ای است کوهستانی و دارای آب و هوای معتدل و ١٥ تن سکنه . آب آنجا از قنات تأمین میشود و محصول عمده ٔ آن غلات و زیره و میوه و شغل مردمش زراعت و کرباس بافی و راهش مالرو است . از آثار تاریخی، مقبره ٔ شاهزاده محمد در آنجاست . این ده را در اصطلاح محلی باغشجرد نیز می گویند. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٩).