باغندی

باغندی . [ غ َ ] (ص نسبی ) منسوب به باغند از قرای واسط. (از الانساب سمعانی ) (معجم البلدان ).

باغندی . [ غ َ ] (اِخ ) ابوبکر احمد بن محمدبن سلیمان بن الحرث بن عبدالرحمن الازدی واسطی معروف به ابن باغندی . از حفاظ و حدیث شناسان بود، مدتی در بغداد سکونت داشت . او در ذی الحجة سال ٣١٣ هَ . ق . در گذشت . (انساب سمعانی ج ١ ورق ٦١) (معجم البلدان ). و رجوع به فهرست حبیب السیر چ خیام ج ٢ شود.

باغندی . [ غ َ ] (اِخ ) ابوعبداﷲ محمدبن سلیمان باغندی . از روات بود. (از الانساب سمعانی ج ١ ورق ٦١). او از شعیب بن ایوب صریفینی روایت کرده است . (از معجم البلدان ). و رجوع به تاریخ بغداد ج ٩ ص ٣٢٤ شود.