باغن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
باغن . [ ] (اِخ ) نام آبادیی در خراسان قدیم در حدود سبزوار نزدیک دلقند. در تاریخ بیهق نام آن بدینسان آمده است : مولد او [ مؤدب بیهقی ] دیه باغن بوده است و دلقند. (تاریخ بیهق چ بهمنیار ص ٢٠١). الشیخ ابوبکر الربیع ... ازدیه باغن و دلقند بوده است . (همان کتاب ص ٢١٥).