باغوچه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
باغوچه . [ چ َ / چ ِ ] (اِ) حشره ای است که به ترکی کله بک گویند. (از فرهنگ شعوری ج ١). کاغنه . عروسک . مگسک . ذُروح . (یادداشت مؤلف ). و جمع آن ذراریح . (از زمخشری ).رجوع به مترادفات کلمه و نیز رجوع به باغوجه شود.