باغچه سرای
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
باغچه سرای . [ چ َ / چ ِ س َ ] (اِخ ) شهری به شبه جزیره ٔ قرم (کریمه ). شهری در شبه جزیره ٔ کریمه که مدتی پایتخت محمد گرای خان از نوادگان جوجی خان پسر چنگیز بود. (از تاریخ زندگانی شاه عباس، تألیف فلسفی ج ١ ص ٥٠ و ١٩٧). این شهر در نزدیک سواستوپل (سباستوپل ) واقع شده . در زمان خانان مغول، آبادی فراوان داشت و مساجد ومدارس در آن بنا گشت . (از لاروس ). نام شهری است در ملک قرم، گویند دارالملک آن دیار محل خلد آثار است ازاقلیم پنجم و بقولی ششم، بغایت معمور... مردمش اکثرحنفی مذهب و بعد عیسوی اند. عموماً ترک زبان و مهربان و همه چیزش فراوان، مدتها در تصرف ملوک روم بوده واکنون قریب چهل سال میشود اولیای قرال روسیه تصرف نموده اند. (از بستان السیاحه، گلشن دوم، ص ١٦٠). این شهر بسال ١٧٣٦ م . از طرف روسیه اشغال و ویران شد و کتابخانه ها و مساجد و کلیساهای یسوعیان از میان رفت . چندی بعد مجدداً صورت آبادانی یافت و اکنون از مراکز مهم علمی و فرهنگی محسوب میشود. (از اعلام المنجد).