باغگاه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
باغگاه . (اِ مرکب ) محل باغ . جای باغ . رجوع به باغ شود.
باغگاه . (اِخ ) دهی است از دهستان پساکوه بخش کلات شهرستان درگز که در ٩٥ هزارگزی جنوب خاور کلات در دره واقع است . ناحیه ای است دارای آب و هوای معتدل و ١١٨ تن سکنه، آب آنجا از رودخانه تأمین میشود. محصول عمده ٔ آن غلات و کنجد و شغل مردمش زراعت و مالداری وراهش مالرو است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٩).