بافره
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بافره . [ رَ ] (اِخ ) قضایی در ولایت طرابوزان در مشرق قضای جانیک و مشرق قضای صامسون و جنوب دریای سیاه، و رودخانه ٔ قزل ایرماق از جنوب آن میگذرد. محصول عمده ٔ آن حبوب و میوه و کتان و کنف و تنباکوست . در حدود ١٦١ پارچه آبادی دارد. (از قاموس الاعلام ترکی ج ٢ ص ١٢٠٠).
بافره . [ رَ ] (اِخ ) نام مرکز قضای بافره واقع در سنجاق طرابوزان، نزدیک قزل ایرماق . تجارت عمده ٔ آن تنباکو است . (از قاموس الاعلام ترکی ج ٢ ص ١٢٠٠).