بافنگ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بافنگ . [ ف َ ] (اِ) بافنک . یک قسم جانور چارپا که خز نیز گویند. (از ناظم الاطباء). نوعی از سمور و سنجاب . (آنندراج ) جانوری است که زرداوه گویند و از پوست آن پوستین لطیف درست میکنند و شبیه سمور است . (فرهنگ شعوری ج ١ ورق ١٧٤).