باقانی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
باقانی . [ ] (اِخ ) منسوب به باقا از قرای نابلس . (الاعلام زرکلی ج ٨ ص ٤١).
باقانی . (اِخ ) محمودبن برکات ملقب به نورالدین . فقیه حنفی دمشقی بود که در فقه حنفی آثاری دارد، او راست : مجری الانهر فی شرح ملتقی الابحر و تکملة البحرالرائق فی شرح الکنز. او منسوب به باقا از قرای نابلس است، اصلاً از آنجا بود ولی در دمشق متولد شده و در همین شهر بسال ١٠٠٣ هَ . ق . درگذشت . (از الاعلام زرکلی ج ٨ ص ٤١).