واژه جو

باقدرایی

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

باقدرایی . [ ق َ ] (ص نسبی ) منسوب به باقدرا از قرای بغداد.

باقدرایی . [ ق َ ] (اِخ ) حسین بن علی بن مهجل ابوعبداﷲ ضریر باقدرایی . مقری بود و در ربیعالاول سال ٥٨٢ هَ . ق . درگذشت . (از معجم البلدان ).

معنی باقدرایی | واژه جو