باقریه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
باقریه . [ ق ِ ری ی َ ] (اِخ ) نام فرقه ای از فرق گوناگون شیعه . این گروه به رجعت حضرت امام محمد باقر معتقدبوده اند. (خاندان نوبختی ص ٢٥١ از شهرستانی ص ١٢٥).
باقریه . [ ق ِ ری ی َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان عشق آباد بخش فدیشه شهرستان نیشابور که در ٢٤ هزارگزی خاور فدیشه در جلگه واقع است . ناحیه ایست گرمسیر و دارای ٨٢ تن سکنه . آب آنجا از قنات تأمین میشود. محصول عمده ٔ آن غلات و شغل مردمش زراعت و مالداری وراهش مالرو است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٩).