بال بان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بال بان . (اِخ ) دهی است از دهستان بیضا بخش اردکان شهرستان شیراز که در ٦٣ هزارگزی جنوب خاور اردکان و یک هزارگزی راه فرعی زرقان به بیضا در جلگه واقع است . ناحیه ایست دارای آب و هوای معتدل و ١١٨ تن سکنه، آب آنجا از چشمه تأمین میشود. محصول عمده ٔ آن غلات و برنج و چغندر و شغل مردمش زراعت وراهش مالرو است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٧).
بالبان . [ ل َ ] (اِ) بالابان . نوعی ساز بادی . و رجوع به بالابان شود.
فرهنگ نامهای فارسی
نام مردانه