بالسی

بالسی . [ ل ِ ] (اِخ ) حسن بن عبداﷲبن منصوربن حبیب بن ابراهیم ابوعلی انطاکی . معروف به بالسی که در دمشق و مصر حدیث روایت کرد. (از معجم البلدان ).

بالسی . [ ] (ع ص، اِ)شیر تیره که شیر تازه در آن کنند. (مهذب الاسماء).

بالسی .[ ل ِ ] (ص نسبی ) منسوب به بالس که شهری است معروف واقع در بیست فرسنگی حلب و رقه . (از انساب سمعانی ).