بالش تکیه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بالش تکیه . [ ل ِ ت َ ی َ / ی ِ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) مرکب است از بالش و تکیه به معنی متکائی که به دیوار تکیه دهند و بچسبانند.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بالش تکیه . [ ل ِ ت َ ی َ / ی ِ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) مرکب است از بالش و تکیه به معنی متکائی که به دیوار تکیه دهند و بچسبانند.