بالش

(لِ) (اِمص.) نمو، بالیدن.

(~.) [ تر - مغ. ] (اِ.) واحد مقیاس برای زر و سیم.

(~.) (اِ.) = بالشت: وسیله‌ای به شکل کیسه چهارگوش که آن را با ماده نرمی مثل پر، پنبه، پشم شیشه یا اسفنج پر کرده و در هنگام خواب یا استراحت سر را روی آن می‌گذارند، متکا، مسند.