بالوزی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بالوزی . (ص نسبی ) منسوب به بالوز، نام دهی در سه فرسنگی نسا. (از لباب الانساب ج ١ ص ٩٢) (از معجم البلدان ).
بالوزی . (اِخ )ابوالعباس حسن بن سفیان بن عامربن عبدالعزیزبن نعمان بن عطاء شیبانی نسوی . در زمان خود در حدیث پیشوا بود.در سال ٣٠٣ هَ . ق . درگذشت و قبر او در بالوز معروف است . (از لباب الانساب ج ١ ص ٩٢) (از معجم البلدان ).