بالیسوس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بالیسوس . (اِخ ) نام جویباری در نواحی کوهستانی فرات و سرزمین آشور. سربازان کراسوس فرمانده ٔ رومی در جنگ با ارد اول (اشک سیزدهم ) به آنجای رسیدند و بقول پلوتارک، اگر چه این جوی آب فراوان نداشت، با وجود این سربازان لذت بسیاری بردند، چه از خشکی و گرمای فوق العاده خسته شده بودند. (از ایران باستان پیرنیا ج ٣ ص ٢٣٠٧).