بام شکسته

بام شکسته . [ ش ِ ک َ ت َ / ت ِ ] (ص مرکب ) که بام درهم فروریخته دارد. که بام نادرست و خراب دارد. بام فروریخته . شکسته بام . خراب . ویران : یارب کی بینم آسیای فلک را آب زده، سنگ سوده، بام شکسته . خاقانی . ◄ (بااضافه ) بام ویران و درهم فروریخته .