بامبه خور
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بامبه خور. [ ب َ خوَرْ / خُرْ ] (نف مرکب ) (درتداول عامه ) که بامبه خورد. که توسری خورد. که برسر او بامب زنند. ◄ مجازاً ذلیل . حقیر. خوار. توسری خور. (یادداشت مؤلف ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بامبه خور. [ ب َ خوَرْ / خُرْ ] (نف مرکب ) (درتداول عامه ) که بامبه خورد. که توسری خورد. که برسر او بامب زنند. ◄ مجازاً ذلیل . حقیر. خوار. توسری خور. (یادداشت مؤلف ).