بانیاز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بانیاز. (ص مرکب )(از: با + نیاز). که نیاز دارد. حاجتمند. (ناظم الاطباء). نیازمند. برابر بی نیاز. ◄ کنایه ازمخلوق . (از آنندراج ) (از ناظم الاطباء) : چنان دارم ای داور کارساز کزین بانیازان شوم بی نیاز. نظامی .