باهو کلات
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
باهو کلات . [ ک َ ] (اِخ ) دهستانی از بخش دشتیای چاه بهار. حدود: از شمال به راسک و از خاور به مرز پاکستان، از جنوب به دریای عمان، از باختر به دشتیاری . آب آن از باران و رودخانه ٔ سرباز که در این ناحیه رودخانه ٔ باهوکلات خوانده میشود. محصول آنجا غلات، حبوبات، ذرت، لبنیات . از ٤٢ آبادی بزرگ و کوچک تشکیل شده . زبان محلی اهالی بلوچی است . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٨).
باهو کلات . [ ک َ ] (اِخ ) مرکز دهستان باهوکلات دشتیاری چاه بهار. در ٢٨ هزارگزی شمال خاوری دشتیاری . سکنه ٔ آن ٤٠٠ تن، آب آن از باران و چاه، محصول آن غلات، حبوبات، لبنیات . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٨).