باهیکل/vâže/ذخیره واژهاشتراکهمهلغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوملغتنامه دهخدا ـ ویرایش دومباهیکل . [ هََ / هَِ ک َ ] (ص مرکب ) که هیکل دارد. هیکل دار. تنومند.واژه قبلی: باهینواژه بعدی: باو