باویل رود
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
باویل رود. (اِخ ) باویل، نام ناحیتی به آذربایجان برحسب ضبط حمداﷲ مستوفی . در نزهةالقلوب گوید: ناحیه ٔ باویل رود مشهور است و در زاویه ٔ غرب و جنوب [ تبریز ] است و بر چهار فرسنگی شهر افتاده است و ولایتی سخت نزه است و بحقیقت همچون یک باغ ناسخ نسخه ٔ سغدسمرقند و غوطه دمشق و رشک شعب بوان و ماشان رود همدان است و بیست وپنج دیه است و باویل و خور. شاه و میلان و اسکونه از معظمات آن ناحیه است . (از نزهةالقلوب ج ٣ ص ٧٩). و در باویل رود مزار عجل برادر حمزه و به مقبره ٔ سرخاب مزار امیةبن عمروبن امیه و مزارات اکابر در شهر و ولایات بسیار است . (از نزهةالقلوب ج ٣ ص ٧٨).
باویل رود. (اِخ ) نام رودی به آذربایجان . و باویل رود از کوه سهند برمیخیزد و بر مواضع مذکوره گذشته در بهار هرزه آبش به سراورود و به دریای شور طروج میریزد. طولش شش فرسنگ باشد. (از نزهةالقلوب ج ٣ ص ٢٢٣).