باکهر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
باکهر. [ ] (اِخ )منجم هندی که کتاب او بعربی نقل شده . (ابن الندیم ).بروایت کتب عربی از حکمای معروف هند است . (از قاموس الاعلام ترکی ج ٢ ص ١٢٠٥). مؤلفان کتب حکما و علماء نام عده ای از مشاهیر ریاضی دانان و منجمان هندی را که کتب آنان به عربی درآمده بود ذکر کرده اند... از آنجمله باکهر و راحه و صکه و ...را. (از تاریخ علوم عقلی ص ١١٣). در عیون الانباء فی طبقات الاطباء آمده است :«از جمله اطبایی که از هند بودند، صنجهل بود و بعد از او جماعتی در سرزمین هند آمدند که تصانیف معروف در صناعت طب و سایر علوم داشتند و از آنجمله باکهر، راحه، صکه، داهر...بودند.. بسیاری از کتب اینان از هندی به عربی درآمده است . (از عیون الانباء ج ٢ ص ٣٢).