بایة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بایة. [ ی ِ ] (اِخ ) دهی از دهستان ییلاق بخش حومه ٔ شهرستان سنندج در ٤٥ هزارگزی شمال خاوری سنندج، سکنه ٔ آن ١٥٠ تن . آب آن از چشمه . محصول آن غلات است . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٥).
بایة. [ ی َ ] (ع اِ) زن بای تونس . (یادداشت مؤلف ).
بایه . [ی َ ] (معرب، اِ) پایه . پشتیبان . (از دزی ج ١ ص ٤٩). معرب پایه . ◄ مقام . و رجوع به پایه شود.