بایجونویان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بایجونویان . (اِخ ) از سرداران و امرای بزرگ مغول که مدتها بر عراق وآذربایجان تسلط داشت و امیر ارغون در سال ٦٤١ هَ . ق . دست او را از حکومت آن نواحی کوتاه نمود. بایجو در جنگهای بغداد نیز شرکت داشت و چون شکست خورد از خلیفه مستعصم پیش منگوقاآن شکایت کرد و در دفع او یاری طلبید و منگوقاآن برادر کوچک خود هولاکو را نامزد بغداد نمود و بایجو در لشکر هولاکو نیز فداکاری بسیار کرد و پس از فتح بغداد در سال ٦٥٧ هَ . ق . تا حدود دریاچه ٔ وان نیز پیش رفت . و رجوع به تاریخ مغول عباس اقبال ص ١٤٦ و ١٥٤ و ١٥٩ و ١٩٢ و فهرست اعلام آن شود.