بایدوخان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بایدوخان . (اِخ ) پادشاه ششم از هلاکوئیان . (ناظم الاطباء). پسر طرغای بن هلاکوخان و برادرزاده ٔاباقا بود که مدتها بر عراق و بغداد حکومت داشت و بعد از قتل گیخاتو از جمادی الاولی ٦٩٤ تا ذی القعده ٔ ٦٩٤ هَ . ق . به ایلخانی برگزیده شد ولی غازان خان با اواز در مخالفت درآمد و پس از جنگها و آشتی ها بالاخره به کمک امیرنوروز در حوالی نخجوان دستگیر شد و در ٢٣ذی قعده سال ٦٩٤ هَ . ق . بقتل رسید. (از تاریخ مغول عباس اقبال ص ٢٥٨). او شوهر شاه عالم خاتون دختر سیورغتمش بود. (از تاریخ وزیری چ باستانی پاریزی ص ١٦٨).و رجوع به تاریخ کرمان ص ١٥٥ و ١٦١ و ١٧٠ و ١٧٥ و فهرست تاریخ مغول اقبال و مرآت البلدان ج ١ ص ٣٩٣ و تاریخ گزیده ص ٥٣٣ و ٥٩٠ و تاریخ عصر حافظ ص ٢ و ١٤ و فهرست تاریخ مبارک غازانی و فهرست حبیب السیر ج ٣ شود.