بایرون
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بایرون . [ رُ ] (اِخ ) لرد بایرون شاعر انگلیسی از خانواده ٔ استوارت بود. در سال ١٧٨٨ م . بدنیا آمد.دوره ٔ تحصیلاتش در دارالفنون کمبریج به پایان رسید ونخستین اشعارش به عنوان «ساعات بیکاری » در سال ١٨٠٨انتشار یافت . چون اشعار او در این زمان غالباً سست و نارسا بود مورد انتقاد یکی از مجلات انگلیسی واقع شد. شاعر جوان بدین سبب آزرده خاطر گشت و منظومه ای بعنوان «هجو شاعران انگلیسی و منتقدان اسکاتلندی » انتشار داد. و از این راه شهرتی حاصل کرد. سپس در سال ١٨٠٩ به عزم ایران و هندوستان راه سفر پیش گرفت و کشورهای پرتغال و اسپانی و یونان و عثمانی را سیاحت کرد، اما چون به قسطنطنیه رسید از سفر ایران و هند چشم پوشید. بایرون در ١٨١٢ م . به انگلستان بازگشت، در سال ١٨١٦ باز ناگزیر به مهاجرت شد و به کشورهای اروپا سفر کرد. در ١٨٢٣ به یونان رفت و به یاری انقلابگران آن سرزمین با ترکان عثمانی به جنگ پرداخت و در محاصره ٔشهر «می سولونقی » درگذشت .از آثار او منظومه ٔ دون ژوان و درام مانفرد معروفست . (از تاریخ قرن نوزدهم و معاصر نصراﷲ فلسفی ص ٨٩).