ببرین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ببرین . [ ب ِ ] (اِخ ) نام باستانی مردمان بی تی نیه . بی تی نیه مملکتی بود در شمال آسیای صغیر در کنار دریای سیاه، اهالی این مملکت در عهد قدیم خودشان را «ببرین » می نامیدند و ازین جهت این سرزمین هم «ببری نیه » نام داشت، ولی در قرون بعد از تراکیه مردمی به اینجا آمدند که به «بی تی نی های تراکی » معروف بودند و بدین جهت این قسمت آسیای صغیر به بی تی نیه معروف گردید. (از ایران باستان پیرنیا ج ٣ ص ٢١٥٠). و رجوع به بی تی نیه شود.
ببرین . [ ب ُ ] (اِ) کدو. کدوی حلوائی . (از دزی ج ١).