ببلاوی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ببلاوی . [ ب ِ ] (اِخ ) محمد علی . از مؤلفان بزرگ مصری متولد بسال ١٢٧٩هَ . ق . و رجوع به معجم المطبوعات ذیل ببلاوی شود.
ببلاوی . [ ب ِ ] (اِخ ) محمودبن علی بن محمد. ازمدرسان مسجد حسینی متولد بسال ١٢٩٧ هَ . ق . او راست : التاریخ الحسینی . و رجوع به معجم المطبوعات شود.
ببلاوی . [ ب ِ ] (اِخ ) علی بن محمدبن احمد... الحسینی المالکی الببلاوی . خطیب مسجد حسینی و یکی از علمای معروف متولد بسال ١٢٥١ هَ . ق . در ببلاو. او نقیب سادات مصر بود و سپس جزء مشایخ ازهر قرار گرفت . (١٣٢٠) و درسال ١٣٢٣ درگذشت . او راست : الانوار الحسینیة علی رسالة المسلسل الامیریه و این کتاب شرحی است بر حدیث مسلسل در روز عاشوراء. و رجوع به معجم المطبوعات شود.