ببه

ببة. [ ب َب ْ ب َ ] (اِخ ) نام خانه ای به مکه . (منتهی الارب ). در اول سد عمربن خطاب . (از معجم البلدان ). دار ببه به مکه است . (ناظم الاطباء) (آنندراج ).

ببه . [ ب َ ب َ ] (اِ) (در زبان شیرخوارگان ) مردمک . ببک . نی نی . مردم چشم . به به . انسان العین . مردمک چشم . کاک . کیک . تخم چشم . صبی العین . مردمه . ذباب العین . ◄ تصویر و شکل که کشند. ◄ طفل خرد. عزیز. طفل شیرخوار. (یادداشت مؤلف ).

ببه . [ ب َب ْ ب َ ] (ع اِ) حکایت آواز طفل . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).