واژه جو

بت خواره

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بت خواره . [ ب َ خوا / خا رَ /رِ ] (نف مرکب ) (از: بت = آهار واش جولاهگان + خواره = خورنده ) دشنام گونه ای است جولاهگان را : یاقوتی جولاهه بمرد و دو پسر ماند زان پیرک جولاهه ٔ بت خواره ٔ بدخواه . سوزنی .

معنی بت خواره | واژه جو