بت پرستیدن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بت پرستیدن . [ ب ُ پ َ رَ دَ ] (مص مرکب ) بت پرستی . عبادت اصنام . پرستش بتان : بت پرستیدن به از مردم پرست پند گیر و کار بند و هوش دار. ابوسلیک گرگانی . گر کعبه جویی بار یا بتخانه سازی سجده جا ور بت پرستی باصفا کعبه ثناخوان آیدت . خاقانی . اگر جماعت چین صورت تو بت بینند شوند جمله پشیمان ز بت پرستیدن . سعدی .