بتک

بتک . [ ب ُ ت َ ] (اِ مصغر) بت . بت کوچک . (ناظم الاطباء). بت خرد. (آنندراج ) : بتک را یکی بوسه دادم بدست که لعنت بر او باد و بر بت پرست . سعدی .

بتک . [ ب ِ ت َ ] (ص مرکب ) (از: به + تک ) تند. چهارنعل . تاخت . رجوع به تک شود.

بتک . [ ب ِ ت َ ] (ع اِ) ج ِ بتکة. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). رجوع به بتکه شود.