بجانی

بجانی . [ ب َج ْ جا ] (اِخ )ابوالحسن علی بن معاذ مردی فصیح و شاعر و نسابه و ازرواة بود (حوالی ٣٠٧ هَ . ق .) (از معجم البلدان ).

بجانی . [ ب َج ْ جا ] (اِخ ) ابوالفضل مسعودبن علی از رواة بود. (از معجم البلدان ).

بجانی . [ ب َج ْ جا ] (ص نسبی ) منسوب به بجانه از شهرهای اندلس . (از معجم البلدان ).