بجرات
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بجرات . [ ب َ ج َ ] (اِخ ) آبهاست در کوه شوران که مشرف بر عقیق مدینه است . (منتهی الارب ) (آنندراج ). آبهای بزرگی است در کوه شوران و مشرف بر عقیق مدینه و مصغر آن را بجیرات گویند. (از معجم البلدان ) (یادداشت مؤلف ).